Katedra Historii Sztuki Polskiej Najnowszej

Katedra zajmuje się zagadnieniami z zakresu polskiej sztuki najnowszej (tworzonej od 1945 roku do dziś) w możliwie szerokim ujęciu obejmującym także architekturę i design. Najważniejsze kierunki badań dotyczą politycznych, społecznych i instytucjonalnych uwarunkowań twórczości artystycznej. W przypadku sztuki po 1989 roku istotny jest kontekst procesów transformacyjnych lat 90., ale także studia nad metodologią badań, organizacją życia artystycznego (instytucje sztuki, krytyka sztuki, najważniejsze ośrodki), oraz uwarunkowaniami prawnymi. W obszarze zainteresowań pracowników Katedry znajdują się zarówno całościowe ujęcia dotyczące poszczególnych artystycznych nurtów jak i pojedynczych twórców.

 

Ka­dra Ka­te­dry Historii Sztuki Polskiej Najnowszej

 

Kierownik Katedry – prof. ASP dr hab. Waldemar Baraniewski

 

 

prof. ASP dr hab. Waldemar Baraniewski Prof. ASP dr hab. Waldemar Baraniewski (ur. 1953) , historyk sztuki, absolwent Instytutu Historii Sztuki UW, doktoryzował się (1987) i habilitował (2001) w macierzystej uczelni, gdzie jako profesor pracował do 2013 r. Od października 2013 profesor na Wydziale Zarządzania Kulturą Wizualną Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Prowadzi badania nad sztuką powszechną i polską XIX i XX wieku. Krytyk i kurator wystaw. Członek Stowarzyszenia Historyków Sztuki i Komitetu Nauk o Sztuce Polskiej Akademii Nauk . Współzałożyciel i członek Rady Naukowej Fundacji ARS AURO PRIOR i Fundacji Polskiej Sztuki Nowoczesnej. Członek Rady Naukowej Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie i Muzeum Sztuki w Łodzi.

→ waldemar.baraniewski@asp.waw.pl

 

mgr Jakub Banasiak, historyk i krytyk sztuki, absolwent Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego. Zajmuje się historią sztuki polskiej nowoczesnej i współczesnej, w szczególności sztuką powstałą po 1989 roku. W Instytucie Sztuki PAN pod kierunkiem prof. Marty Leśniakowskiej przygotowuje dysertację doktorską o sztuce polskiej po 1989 r. w odniesieniu do przemian transformacyjnych. Redaktor naczelny (z Adamem Mazurem) magazynu „SZUM”, redaktor naczelny Wydawnictwa 40 000 MalarzyAutor licznych esejów i publikacji, a także książek Rewolucjoniści są zmęczeni (2008) oraz Zmęczeni rzeczywistością (2009). W latach 2010–2013 prowadził autorską galerię Kolonie. W latach 2006–2010 prowadził bloga oraz stronę internetową
Krytykant.pl.

→ jakub.banasiak@asp.waw.pl

publikacje.pdf

 

dr Jakub Dąbrowski, Absolwent Wydziału Prawa i Administracji oraz historii sztuki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Studiował w Dartington College of Arts w Wielkiej Brytanii (specjalizacja Arts & Cultural Management). Odbył staż w Tate Modern Gallery w Londynie, gdzie pracował nad wystawami Kandinsky’ego oraz Albersa i Moholy-Nagy, a także w Word & Image Department w Victoria & Albert Museum w Londynie. W 2013 roku w Instytucie Historii Sztuki UAM pod kierunkiem prof. Piotra Piotrowskiego obronił  dysertację doktorską pt. Swoboda wypowiedzi artystycznej w Polsce po 1989 roku. Specjalizuje się w zagadnieniach z pogranicza sztuki i prawa (bez względu na epokę) oraz historii sztuki po 1945 roku. Jest laureatem nagrody Stowarzyszenia Historyków Sztuki im Szczęsnego Dettloffa.

→ jakub.dąbrowski@asp.waw.pl

publikacje.pdf

 

ad. dr Krystyna Łuczak-Surówka, historyczka sztuki i designu, absolwentka Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Specjalizuje się w polskim wzornictwie, który nie tylko bada, ale i kolekcjonuje. Miłośniczka lat 50. i 60. Współpracuje m.in. z Łódź Design Festiwal, Instytutem Wzornictwa Przemysłowego. Konsultantka Słownika Projektantów Polskich oraz autorka prezentacji Historia polskiego wzornictwa na stronach IWP. Publikuje m.in. w „2+3d”, „Elle Decoration”.

→ krystyna.luczak-surowka@asp.waw.pl

 

 

dr Luiza Nader – adiunkt na Wydziale Zarządzania Kulturą Wizualną Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego. Pracowała jako asystentka, a następnie adiunkt w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego. Autorka doktoratu (2008, Uniwersytet Warszawski) i książki na temat sztuki konceptualnej w Polsce (Konceptualizm w PRL, Warszawa 2009) oraz szeregu tekstów poświęconych sztuce po 1939 r. Jej badania koncentrują się na sztuce nowoczesnej, awangardowej i neoawangardowej (szczególnie w Europie Centralnej), na związkach wydarzeń granicznych z polem kulturowym, na relacjach sztuki i Holokaustu.  Inspiruje się teoriami afektu, traumy, pamięci, archiwum, koncepcjami związanymi z „materialnym zwrotem” oraz humanistyką i etyką afirmatywną. Obecnie pracuje nad książką habilitacyjną poświęconą cyklowi kolaży Władysława Strzemińskiego „Moim przyjaciołom – Żydom” i Teorii widzenia. Otrzymała Fulbright Junior Advanced Research Program na  University of Rochester (2005); grant doktorski przyznany przez Komitet Badań Naukowych (2006/2007); Nagrodę im. Szczęsnego Dettloffa Stowarzyszenia Historyków Sztuki w kategorii najlepszych prac doktorskich (2008); nagrodę za osiągnięcia dydaktyczne przyznaną przez Instytut Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego (2009), staż dydaktyczny w Courtauld Institute of Art przyznany przez Uniwersytet Warszawski w ramach programu Nowoczesny Uniwersytet (2011), stypendium Fundacji Na Rzecz Nauki Polskiej (program Mistrz, laureat prof. Ewa Domańska, 2012-14). Jej książka Konceptualizm w PRL została nominowana do nagrody im. Jana Długosza (2010), a także otrzymała nagrodę Clio (drugiej kategorii) przyznaną przez Wydział Historyczny Uniwersytetu Warszawskiego (2010). Członkini Stowarzyszenia Historyków Sztuki, od 2017 r. prezeska AICA Sekcji Polskiej Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyki Artystycznej.

→  luiza.nader@asp.waw.pl

Publikacje

 

mgr Piotr Słodkowski (ur. 1985), historyk i krytyk sztuki. Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego (2010) i interdyscyplinarnej Akademii Artes Liberales (2010); doktorant na Wydziale Historycznym UW, a także uczestnik Międzyuczelnianego Programu Indywidualnych Studiów Doktoranckich AAL. Obecnie przygotowuje dysertację pt. Modernizm, zaangażowanie, tożsamość. Przypadek Henryka Strenga / Marka Włodarskiego. Jest redaktorem książek Przestrzeń społeczna. Historie mówione Złotego Grona i Biennale Sztuki Nowej (Zielona Góra 2014) oraz Czas debat. Antologia tekstów krytycznych o sztuce z lat 1944–1959 (Warszawa 2015; wspólnie z Agatą Pietrasik, w przygotowaniu). Publikował m.in. w „Artium Quaestiones”, „Ikonothece”, „Tekstach Drugich”. Jako krytyk sztuki współpracował z “ARTMargins” i z „Arteonem”; obecnie związany z magazynem „Szum”.
→ piotr.slodkowski1@gmail.com

publikacje.pdf

 

prof. ASP dr hab. Wojciech Włodarczyk, historyk sztuki, absolwent Instytutu Historii Sztuki UW, doktoryzował się na Uniwersytecie Jagiellońskim, habilitował zaś w macierzystej uczelni. Zajmuje się sztuką współczesną. Prezes Stowarzyszenia Historyków Sztuki. Organizator Muzeum ASP i jego pierwszy kierownik. Projektodawca Wydziału Zarządzania Kulturą Wizualną z unikatową specjalnością Kultura Miejsca. Organizator licznych sesji i seminariów, autor książek, członek rad naukowych i programowych. W latach 1976–81 działacz podziemnego Polskiego
Porozumienia Niepodległościowego. W III RP minister, poseł na Sejm I i III kadencji.Z jego inicjatywy powołano stałą sejmową Komisję d/s Kontroli Państwowej. Członek pierwszej Rady Służby Cywilnej.

→ wojciech.wlodarczyk@asp.waw.pl

Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie © 2017

Korzystamy z technologii ciasteczek. Przeglądając naszą stronę zgadasz się na używanie ich. Polityka cookies.Rozumiem