Pracownicy Wydziału Zarządzania Kulturą Wizualną

dr Jakub Banasiak,

historyk i krytyk sztuki, absolwent Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego. Zajmuje się historią sztuki polskiej nowoczesnej i współczesnej, w szczególności sztuką powstałą po 1989 roku. Redaktor naczelny magazynu „SZUM” oraz rocznika naukowego “Miejsce. Studia nad Sztuką i Architekturą Polską XX i XXI wieku”. Ostatnio opublikował: “Oduczyć sztuki. Metoda pedagogiczna Leona Tarasewicza na tle tradycji dydaktycznej Wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, Warszawa: Fundacja Kultura Miejsca, Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie, 2016.  Laureat Honorowej Nagrody Krytyki Artystycznej im. Jerzego Stajudy za rok 2017.

Dla studentów WZKW prowadzi: Źródła współczesnej krytyki artystycznej; Instytucjonalne praktyki współczesności. Muzea, archiwa, galerie; Tekst w polu sztuki współczesnej; Typologia i sposób użycia; Historia sztuki polskiej 1890-2016; (Po)nowoczesność i jej granice. Sztuka w Polsce po 1918 r.

Dla studentów innych wydziałów ASP prowadzi: Konwersatorium do wyboru: “Sztuka, życie, konflikty”; Seminarium dyplomowe: Sztuka polska po 1989 roku

 

dr hab. Waldemar Baraniewski prof. ASP,

kierownik Katedry Historii Sztuki Polskiej Najnowszej WZKW. Głównym przedmiotem jego badań jest historia sztuki XX i XXI wieku ze szczególnym uwzględnieniem zagadnień sztuk przestrzennych (architektury i rzeźby) oraz problematyki funkcjonowania sztuki w kręgu systemów totalitarnych. Zajmuje się również problematyką krytyki artystycznej. Ostatnio opublikował m.in. Pałac w Warszawie (Warszawa, Raster, 2014). Kurator wystaw m.in. Krzysztofa Bednarskiego i Marka Sobczyka oraz nieformalnej grupy Pędzle (Tomasz Ciecierski, Ryszard Grzyb, Robert Maciejuk, Paweł Susid, Włodzimierz Zakrzewski). W 2017 zrealizował monograficzną wystawę Jerzego Jarnuszkiewicza w warszawskiej „Zachęcie”. Stały współpracownik magazynu „Szum”. Przewodniczący Rady Naukowej Muzeum Sztuki w Łodzi i Członek Rady Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie.

Dla studentów WZKW prowadzi: (Po)nowoczesność i jej granice. Sztuka w Polsce po 1918 r.; Historia sztuki najnowszej powszechnej; Historia sztuki XX wieku; Instytucjonalne praktyki współczesności. Muzea, archiwa, galerie.

Dla studentów innych wydziałów ASP prowadzi: Historia rzeźby polskiej; Historia sztuki III; konwersatorium do wyboru: Czym jest rzeźba nowoczesna?

 

dr Filip Burno,

historyk architektury, specjalizuje się w historii architektury XIX i XX w., zajmuje się relacjami władzy i procesami urbanizacyjnymi, problemami kreowania polityki pamięci, a także wytwarzaniem przestrzeni w wyniku procesów modernizacyjnych w I poł. XX w. Ważniejsze publikacje: Świątynie nowego państwa. Kościoły rzymskokatolickie II Rzeczypospolitej (Warszawa 2012), Spektakl i modernizacja. Miasta włoskie w okresie faszyzmu, 1922 – 1945 (Warszawa 2016). Kieruje Biblioteką WZKW.

Obecnie pracuje nad książką habilitacyjną poświęconą związkom modernizmu i elektryczności. Przygotowuje konferencję “Konstrukcje nowej Polski. Projektowanie, budowanie, obrazowanie” (ASP Warszawa, listopad 2018 r.).

Dla studentów WZKW prowadzi: Kultura miejsca; Wytwarzanie i doświadczanie w przestrzeni miejskiej

Dla studentów innych wydziałów ASP prowadzi: “Słownik sztuki” (wprowadzenie do współczesnej sztuki powszechnej i polskiej ze szczególnym uwzględnieniem problemów architektury); Historia sztuki III; proseminarium do wyboru: Rekonstrukcje i modernizacje Warszawy, 1820 – 1970

 

dr Jakub Dąbrowski,  

 

absolwent Wydziału Prawa i Administracji oraz historii sztuki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Studiował w Dartington College of Arts w Wielkiej Brytanii. Odbył staż w Tate Modern Gallery w Londynie, gdzie pracował nad wystawami Kandinsky’ego oraz Albersa i Moholy-Nagya, a także w Word & Image Department w Victoria & Albert Museum w Londynie. W 2013 roku w Instytucie Historii Sztuki UAM pod kierunkiem prof. Piotra Piotrowskiego obronił  dysertację doktorską Swoboda wypowiedzi artystycznej w Polsce po 1989 roku. Na tej podstawie powstała dwutomowej monografia Cenzura w sztuce polskiej po 1989 roku – t. 1, Aspekty prawne (współautorstwa z A. Demenko);  t. 2, Artyści, sztuka i polityka. Książka została przetłumaczona na język angielski i wydana w 2019 roku przez Mosaic Press  pod tytułem Censorhip in Polish Art after 1989. Art, Law, Politics. Specjalizuje się w zagadnieniach z pogranicza sztuki i prawa (bez względu na epokę) oraz historii sztuki po 1945 roku. Laureat nagrody Stowarzyszenia Historyków Sztuki im Szczęsnego Dettloffa (2010) oraz nagrody Krytyki Artystycznej im. Jerzego Stajudy (2015).

Pisze książkę habilitacyjną na temat: Sztuka zawłaszczenia w Polsce.

 

Dla studentów WZKW prowadzi: (Po)nowoczesność i jej granice. Sztuka w Polsce po 1918 r.; Ochrona własności intelektualnej; Historia sztuki XX wieku

Dla studentów innych wydziałów ASP prowadzi: Ochrona własności intelektualnej; Konwersatorium do wyboru: “Sztuka, życie, konflikty”; Seminarium dyplomowe: Sztuka polska po 1989 roku

 

6228

prof. Marek Dzienkiewicz,

Profesor sztuk plastycznych, urodzony w Warszawie w 1951 r. Studia na Wydziale Malarstwa ASP w Warszawie ukończył w 1974 r. Prowadził pracownie: Tkaniny i Struktur Wizualnych, obecnie Plastyki na Wydziale Zarządzania Kulturą Wizualną. Jest artystą malarzem. Uprawia abstrakcję geometryczną.

Profesor Sztuk Plastycznych od stycznia 2014 roku. Wydział Malarstwa ASP w Warszawie, ukończył z wyróżnieniem w 1974 roku, w pracowniach profesorów: Tadeusza Dominika i Zbigniewa Gostomskiego. Rok 2015, jest 40 rokiem pracy Dzienkiewicza w ASP w Warszawie. Marek Dzienkiewicz studiował również u profesorów: Mieczysława Szymańskiego, Jacka Siennickiego, Romana Owidzkiego i Ludwika Maciąga oraz miał kontakt z następującymi mistrzami Sztuki: Ryszardem Winiarskim, Henrykiem Stażewskim, Józefem Łukomskim i Kajetanem Sosnowskim.

Od 1973 roku uprawia abstrakcję geometryczną i jest autorem 18 cykli – serii prac, z których każda opiera się na odrębnych oryginalnych założeniach. Są to zarówno obrazy, rzeźby i tkaniny, ale też i obiekty przestrzenne wykonane np. z klepki dębowej, sklejki, korka lub rurek tekturowych.

Marek Dzienkiewicz pracował: na Wydziale Malarstwa w latach 1975–89 jako asystent, w latach 1989–2003 jako szef Pracowni Klasycznych Technik Tkackich (później też Papieru). W latach 2004–2014 prowadził Pracownię Struktur Wizualnych na Wydziale Grafiki a od marca 2014 prowadzi Pracownię Plastyki na Wydziale Zarządzania Kulturą Wizualną.

Marek Dzienkiewicz jest autorem ponad 20 wystaw indywidualnych i brał udział w ponad 60 wystawach zbiorowych. Jego prace są w kolekcjach, w 12 krajach a w Warszawie między innymi w Muzeum Narodowym i w kolekcji Galerii Studio.

Dorobek społeczny Dzienkiewicza to coroczna organizacja odwiedzin grobów profesorów ASP na Powązkach. W latach 2006–2010 był prezesem Okręgu Warszawskiego ZPAP.

Marek Dzienkiewicz jest autorem kilku oryginalnych teorii dotyczących kompozycji na płaszczyźnie. Notatki biograficzne o Dzienkiewiczu znajdują się w Słowniku Malarzy Polskich, II Tom (Arkady, 2001) i w Wielkiej Encyklopedii Malarstwa Polskiego (Wydawnictwo Kluszczyński, Kraków 2011).

dr Paweł Ignaczak,

historyk sztuki, absolwent Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Stypendysta DAAD, Fundacji Lanckorońskich, Fundacji Dr Marii Zdziarskiej-Zaleskiej. Pracował w Gabinecie Rycin Muzeum Narodowego w Poznaniu oraz w dziale kolekcji artystycznych Biblioteki Polskiej w Paryżu. Jego praca doktorska o grafice Jana Piotra Norblina została wyróżniona w 2014 roku nagrodami: Prezesa Rady Ministrów RP oraz Polskiego Towarzystwa Badań nad Wiekiem Osiemnastym. Interesuje się szeroko rozumianą kulturą artystyczną XVIII wieku (sztuki piękne, rzemiosło artystyczne, obyczajowość), twórczością amatorską w XVIII wieku, grafiką dawną (głównie polską i francuską XVIII i XIX wieku), a także historią kolekcjonerstwa i muzealnictwa. Kierownik Katedry Dziejów Sztuki i Myśli o Sztuce WZKW.

 

Dla studentów WZKW prowadzi: Historia sztuki powszechnej i polskiej od renesansu do końca XIX w.; Historia sztuki starożytnej, wczesnochrześcijańskiej i średniowiecznej.

 

Dla studentów innych wydziałów ASP prowadzi: Historia sztuki III; Kolekcjonerstwo na ziemiach polskich od końca XVIII do końca XX wieku.

 

mgr Łukasz Izert,

(ur. 1984r.), projektant graficzny, reżyser, animator, autor interwencji miejskich i innowacji społecznych. Absolwent warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Współzałożyciel i wykładowca Pracowni Struktur Mentalnych na Wydziale Zarządzania Kulturą Wizualną w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Współtwórca studia filmowo – graficznego – zespół wespół w którym realizuje projekty w oparciu o formułę projektowania partycypacyjnego. Wiceprezes fundacji promocji Sztuki Współczesnej Praca. Współtwórca atelier Drukarskiego PA!RISO, pierwszej w polsce pracowni risograficznej. Członek Ogólnopolskiego Cechu Rzemiosła Artystycznego oraz Towarzystwa Krajoznawczego Krajobraz. Dyplomowany introligator.

 

 

 

 

 

dr Katarzyna Kasia,

filozofka, absolwentka Wydziału Filozofii i Socjologii UW, stypendystka Ministerstwa Spraw Zagranicznych Republiki Włoskiej i The Kościuszko Foundation, visiting scholar w Princeton University. Prodziekan Wydziału Zarządzania Kulturą Wizualną. Autorka książki Rzemiosło formowania. Luigiego Pareysona estetyka formatywności, tłumaczka tekstów włoskich filozofów (Pareyson, Vattimo i in.). Stała współpracowniczka „Kultury liberalnej”, członkini zespołu redakcyjnego „Przeglądu filozoficzno-literackiego”, często komentuje w mediach bieżące wydarzenia polityczne. W Akademii Sztuk Pięknych prowadzi zajęcia z historii filozofii, estetyki
i filozofii kultury z elementami antropologii. Pod jej kierunkiem powstało w tej uczelni kilkadziesiąt znakomitych teoretycznych prac dyplomowych i licencjackich.

Ukończyła książkę habilitacyjną: Doświadczenie i wspólnota. Doświadczenie estetyczne i wspólnota spektaklu.

Od października 2015 do 30 września 2017 roku Kierownik Katedry Historii Sztuki i Teorii Kultury WZKW.

Dla studentów WZKW prowadzi: Humanistyka XX i XXI wieku; Estetyka; Filozofia kultury
z elementami antropologii; Historia filozofii

Dla studentów innych wydziałów ASP prowadzi: Estetyka; Filozofia kultury z elementami antropologii; Historia filozofii; Proseminarium do wyboru

 

dr Ewa Kociszewska,

historyczka sztuki. Absolwentka Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego, cześć studiów doktoranckich odbyła na Université de Paris-IV Sorbonne (thèse en cotutelle).
W latach 2012-2014 Marie Curie Fellow w Warburg Institute w Londynie, 2014-2016 Postdoctoral Fellow na University of Oxford. Stypendystka m.in. Rządu Francuskiego, Warburg Institute (Saxl Fellowship, dwukrotnie), Institut national de l’histoire de l’art w Paryżu, Fondazione Cini w Wenecji, Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej (stypendium START), Fundacji Lanckorońskich; Junior Research Fellow w St Catherine’s College w Oksfordzie. Laureatka William Nelson Prize przyznanej przez Renaissance Society of America i Nancy Roelker Prize przyznanej przez Sixteenth-Century Society and Conference. Publikowała m.in. w „Journal of the Warburg and Courtauld Institutes”, „French Studies Bulletin”, „Renaissance Quarterly”, „Artibus et Historiae”.

Zajmuje się historią sztuki nowożytnej europejskiej (szczególnie francuskiej), historią idei, historią kobiet i gender studies.

Dla studentów WZKW prowadzi: Historia sztuki powszechnej i polskiej od renesansu do końca XIX w.; Terminologia historii sztuki;

Dla studentów innych wydziałów ASP prowadzi: Konwersatoria do wyboru: Feministyczne historie sztuki; Artystki w Europie nowożytnej; Seminarium dyplomowe: Sztuka europejska 1400-1800; proseminarium do wyboru

 

dr Marika Kuźmicz

absolwentka historii sztuki na Uniwersytecie Warszawskim, doktorat

w Instytucie Sztuki Polskiej Akademii Nauk (2014). Założycielka Fundacji Arton, organizacji non-profit zajmującej się badaniem sztuki polskiej lat 70. Autorka i redaktorka publikacji

o sztuce tego okresu (m.in. monografii Warsztat Formy Filmowej, 2017, wspólnie z Ł. Rondudą). Obecnie pracuje nad publikacją poświęconą historii polskiej sztuki performance, monografią Ludmiły Popiel i Jerzego Fedorowicza, monografią Zdzisława Jurkiewicza oraz monografią Edwarda Hartwiga. Kuratorka licznych wystaw oraz pokazów filmowych poświęconych polskiej awangardzie m.in. Arton Review (2017, Whitechapel Gallery, Londyn). Główna koordynatorka i pomysłodawczyni międzynarodowego projektu Forgotten Heritage – European Avant-Garde Art Online, realizowanego przez Fundację Arton w ramach programu Kreatywna Europa z instytucjami partnerskimi z Belgii, Chorwacji i Estonii. Wykładowczyni Uniwersytetu Warszawskiego, Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie i Collegium Civitas.

Dla studentów WZKW prowadzi: Historia sztuki XIX wieku, Praktyki współczesnej historii sztuki; Współczesne metody historii sztuki, seminarium dyplomowe (licencjackie i magisterskie)

 

Dla studentów innych wydziałów ASP prowadzi: Wykład do wyboru Historia fotografii

 

 

dr Olaf Kwapis,

historyk sztuki, absolwent Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, mgr teologii, stypendysta La Fondazione Sbranti (Università di Pisa), badacz średniowiecznej i nowożytnej sztuki włoskiej. Specjalizuje się w problematyce historii sztuki średniowiecznego i nowożytnego Rzymu. W duchu peregrinationes maiores oraz z pamięcią Grand Tour systematycznie organizuje europejskie podróże edukacyjne i objazdy zabytkoznawcze, towarzyszące studiom na kierunku „Historia sztuki. Kultura miejsca” oraz dostępne wszystkim studentom ASP, zainteresowanym dziedzictwem kulturowym. W ramach tej idei, znanej dobrze systematycznemu kształceniu w zakresie historii sztuki, w ostatnich latach studenci warszawskiej ASP odbywali studia nad obiektami sztuki bezpośrednio w miejscu ich prezentacji, w szczególności w miastach włoskich (Rzym, Florencja, Wenecja – na zdjęciu), Berlinie, Krakowie i Wrocławiu.

Najważniejsze publikacje: Do Rzymu! Sztuka i Wielkie Jubileusze (1300-1575), Warszawa: Wydawnictwo IBL PAN, 2014; Metamorfozy miejsca. Mechanizm przemiany wyobrażeń
o przestrzeni Rzymu w średniowieczu, „Prace Filologiczne. Literaturoznawstwo” 2013, nr 3 (6); „Omnes viae Romam ducunt. Peregrynacje do Rzymu w czasach Pierwszego Jubileuszu”, „Prace Filologiczne. Seria Literaturoznawcza” 2009, t. LVII.

Obecnie pracuje nad książką habilitacyjną o Antonio Corazzim.

Dla studentów WZKW prowadzi: Objazd naukowy po Rzymie; Historia sztuki powszechnej
i polskiej od renesansu do końca XIX w.; Historia sztuki starożytnej, wczesnochrześcijańskiej
i średniowiecznej

Dla studentów innych wydziałów ASP prowadzi: Historia sztuki starożytnej, wczesnochrześcijańskiej i średniowiecznej; Historia sztuki II

 

mgr Kuba Maria Mazurkiewicz,

 

 

Zajmuje się projektowaniem, sztuką, organizowaniem przedsięwzięć społecznych i kulturalnych oraz dydaktyką. Absolwent Wydziału Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, dyplom magisterski obronił z wyróżnieniem w 2012 roku. Dwukrotny stypendysta Ministra Kultury (2011, 2016), laureat konkursów w dziedzinie projektowania graficznego (Dobry Wzór, Polish Graphic Design Awards). Od 2013 roku pracuje na Wydziale Zarządzania Kulturą Wizualną w macierzystej uczelni. Współzałożyciel autorskiej Pracowni Struktur Mentalnych oraz interdyscyplinarnej pracowni projektowej zespół wespół. Przygotowuje rozprawę doktorską pod tytułem Ostatnie pożegnanie. Pochówek bliskich w XXI wieku w Polsce.

 

 

 

dr Luiza Nader,

historyczka sztuki, zajmuje się sztuką nowoczesną i współczesną, inspiruje się post-humanistyką, teoriami związanymi z afektem i emocjami, pamięcią, archiwum, traumą. Autorka Konceptualizmu w PRL (2009) oraz licznych tekstów przewartościowujących obraz pola artystycznego lat 60. i 70. XX wieku. W swoich ostatnich badaniach koncentruje się na relacjach sztuki i wydarzeń/doświadczeń granicznych, na pracach artystycznych (i nie-artystycznych) z Zagłady i wobec Zagłady. Publikowała w takich czasopismach jak m.in. „Zagłada Żydów. Studia i materiały”, „Teksty Drugie”, „Konteksty”, „RIHA Journal”. Właśnie ukazała się jej najnowsza książka Afekt Strzemińskiego. Pamięci przyjaciół – Żydów (2018). Prezeska Sekcji Polskiej Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki AICA.

Dla studentów WZKW prowadzi: (Po)nowoczesność i jej granice. Sztuka w Polsce po 1918 r.; Historia sztuki polskiej 1890-2016; Historie mówione nowoczesności (zajęci koordynowane wspólnie z dr. Piotrem Słodkowskim i prof. dr. hab. Waldemarem Baraniewskim).

 

dr Piotr P. Płucienniczak,

socjolog, artysta, aktywista. Na ASP pracuje od 2018 roku.

Doktorat na temat instytucjonalizacji nowej lewicy w Polsce obronił na Uniwersytecie Jagiellońskim. Badał aktywność skrajnej prawicy, losy pisarzy i pisarek, innowacyjność branży tworzyw sztucznych, dialog społeczny w ramach Trójstronnej Komisji ds. Społecznych i Gospodarczych, sztukę krytyczną wobec instytucji sztuki, dyskryminację kobiet na uczelniach i wiele innych rzeczy. Obecnie bada emanacje toksycznej męskości: przemoc policyjną, faszyzm, niszczenie przyrody, opresyjną organizację przestrzeni.

Członek kolektywu artystycznego Imperium Ducha. W jego ramach przygotował pierwsze od czasów transformacji ustrojowej nowe, feministyczne opracowanie Manifestu komunistycznego. Współpracuje z ruchami i organizacjami społecznymi jako ekspert i edukator.

Dla studentów WZKW prowadzi: Socjologia, Współpraca międzysektorowa, kursy do wyboru.

 

 

 

dr hab. Łukasz Ronduda,

historyk sztuki, kurator, reżyser. Kurator w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie.

Autor książek: Polska Sztuka lat 70. Awangarda (2009), Strategie subwersywne w sztukach medialnych (2006), Warpechowski, Konieczny, Bodzianowski, Uklański. Warpechowski, Dawicki (2011). Redaktor publikacji, m.in.: Warsztat Formy Filmowej (wspólnie z Mariką Kuźmicz, 2017), Kino-Sztuka, zwrot kinematograficzny w polskiej sztuce współczesnej (wspólnie z Jakubem Majmurkiem, 2016), Oskar Hansen Opening Modernism (wspólnie z Aleksandrą Kędziorek, 2014), KwieKulik (wspólnie z Georgiem Schoolhammerem, 2013). W 2011 opublikował powieść W połowie puste napisaną wspólnie z Łukaszem Gorczycą.

Kurator wystaw m.in.: Precz z Alfonsami Sztuki, relacje pomiędzy sztuką a punkiem (wspólnie z M. Wolińskim, Warszawska Giełda Papierów Własnościowych, 2006); Nowa Sztuka Narodowa (wspólnie z Sebastianem Cichockim, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie 2012), Co Widać. Polska Sztuka Dzisiaj (wspólnie z Sebastianem Cichockim, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie 2014), Chleb i Róże (wspólnie z Natalią Sielewicz, Muzeum Sztuki Nowoczesnej 2016). Obecnie pracuje nad wystawą Co to jest Oświecenie (wsplnie z Gośką Macugą i Tomaszem Szerszeniem, Muzeum Sztuki Nowoczesnej 2018).

Reżyser filmów fabularnych: Performer (2015) oraz Serce Miłości (2017)

Dla studentów WZKW prowadzi zajęcia:

dla 1 roku: Rola fikcji literackiej i filmowej w historii sztuki współczesnej

dla 2 roku: Kuratorowanie wystaw

dla 3 roku: Praca z archiwum filmowym

 

 

dr Piotr Słodkowski,

historyk sztuki. Absolwent Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego i Akademii Artes Liberales. Pracuje w Katedrze Historii Sztuki Polskiej Najnowszej. Współtwórca projektu (wraz z Martą Genderą) i redaktor książki Przestrzeń społeczna. Historie mówione Złotego Grona i Biennale Sztuki Nowej (2014) oraz współredaktor (wraz z Agatą Pietrasik) Czasu debat. Antologii polskiej krytyki artystycznej z lat 1945–1954 (T. 1–3, 2016). Sekretarz rocznika WZKW “Miejsce”. Zajmuje się polską sztuką nowoczesną, szczególnie malarstwem po 1945 roku. Publikował w “Artium Questiones”, “Ikonothece”, “Tekstach Drugich”. Właśnie ukończył doktorat na temat modernizmu, zaangażowania i tożsamości Henryka Strenga / Marka Włodarskiego.

Dla studentów WZKW prowadzi: (Po)nowoczesność i jej granice. Sztuka w Polsce po 1918 r.; Historia sztuki polskiej 1890-2016

Dla studentów innych wydziałów ASP prowadzi: Słownik sztuki; Historia malarstwa w Polsce; Konwersatorium do wyboru: Wybrane tradycje sztuki polskiej lat 1945–1970

 

 dr hab. Jan Sowa

(ur. 1976) dialektyczno-materialistyczny teoretyk i badacz społeczny. Studiował polonistykę, filozofię i psychologię na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz na Université Paris 8 w Saint-Denis. Doktor socjologii, habilitował się z kulturoznawstwa. Prowadził badania i wykładał na uczelniach w Polsce i za granicą (ostatnio m.in. na Uniwersytecie São Paulo w Brazylii oraz na Akademie der Künste der Welt w Kolonii). Był współtwórcą wydawnictwa Ha!art oraz Spółdzielni Goldex Poldex. Pracował też jako dziennikarz w Polskim Radiu i kurator w galerii Bunkier Sztuki w Krakowie. Członek Komitetu Nauk o Kulturze Polskiej Akademii Nauk, związany z Wolnym Uniwersytetem Warszawy, jest kuratorem programu dyskursywnego i badań Biennale Warszawa.

Jan Sowa jest autorem oraz redaktorem kilkunastu książek, w tym Sezon w teatrze lalek i inne eseje (2004), Ciesz się, późny wnuku! Kolonializm, globalizacja i demokracja radykalna (2007), Fantomowe ciało króla (2012), Inna Rzeczpospolita jest możliwa (2015) oraz – wspólnie z Krzysztofem Wolańskim – Sport nie istnieje. Igrzyska w społeczeństwie spektaklu (2017). Opublikował też wiele artykułów w m.in. w Polsce, Francji, Stanach Zjednoczonych, Meksyku, Niemczech, Czechach i na Węgrzech.

Dla studentów WZKW prowadzi: Kultura wizualna

Dla studentów innych wydziałów ASP prowadzi: Wykład konwersatoryjny do wyboru

 

dr Kuba Szreder,

absolwent socjologii na Uniwersytecie Jagiellońskim.  W 2015 roku obronił doktorat na Loughborough University School of the Arts o ekonomii politycznej niezależnych projektów kuratorskich.  Na podstawie tych badań napisał ABC Projektariatu (2015), książkę traktującą o pracy i życiu „niezależnych” twórców kultury. Swoje zainteresowania społecznymi i ekonomicznymi aspektami sztuki współczesnej rozwijał w ramach Wolnego Uniwersytetu Warszawy, z którym opublikował szereg publikacji dotyczących m.in. polskiego pola sztuki współczesnej, sytuacji pracowników tego sektora czy krytyki ekonomii politycznej  przemysłów kreatywnych. W swojej pracy teoretycznej opiera się na praktycznych doświadczeniach pracy jako  niezależny kurator interdyscyplinarnych projektów artystycznych. Współpracował m.in. z Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, Festiwalem Alternativa w Gdańsku, Vanabbe Museum w Eindhoven czy Chelsea College of Art and Design w Londynie. W swojej pracy dydaktycznej specjalizuje się w socjologii i antropologii sztuki współczesnej, w wymiarze teoretycznym i metodologicznym. Obecnie pracuje nad koncepcją możliwych światów sztuki. Interesuje się praktyką artystyczną i kuratorską na rozszerzonym polu sztuki, sztuką publiczną i społeczną, eksperymentami z wykorzystywaniem kompetencji artystycznych na innych obszarach życia.

Dla studentów WZKW prowadzi: Filozofia kultury z elementami antropologii; Podstawy badań społecznych; Socjologia sztuki, zajęcia terenowe

Dla studentów innych wydziałów ASP prowadzi: Konwersatorium do wyboru: Możliwe światy sztuki. Praktyka i teoria artystyczna poza systemem galeryjno-wystawienniczym.

 

dr Karolina Thel,

absolwentka gospodarki przestrzennej i polityki społecznej Uniwersytetu Warszawskiego. W październiku 2017 finalizuje magisterium z socjologii stosowanej i antropologii społecznej w Instytucie Stosowanych Nauk Społecznych. Doktorat w zakresie nauk politycznych obroniła w Instytucie Politologii Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Obecnie pracuje nad drugą pracą doktorską w obszarze socjologii na Wydziale Stosowanych Nauk Społecznych i Resocjalizacji UW. Z Wydziałem Zarządzania Kulturą Wizualną ASP w Warszawie związana od momentu jego powstania. Pełnomocnik Dziekana ds. Praktyk Studenckich (od 2012), Sekretarz Rady Pracodawców (od 2015). W latach 2014-2016 zdobywała doświadczenie w administracji pracując w Ministerstwie infrastruktury.

Zainteresowania badawcze: socjologia miasta, rewitalizacja, konflikty w przestrzeni miejskiej, starzenie się społeczeństwa, polityki kulturalne, partycypacja społeczna. Uczestniczka programów stypendialnych w Kanadzie, Holandii, Słowenii i Niemczech.

Dla studentów WZKW prowadzi: Kultura miejsca; Turystyka i zarządzanie produktem kultury; Zarządzanie projektami; Administracja publiczna, Podstawy badań społecznych.

Dla studentów innych wydziałów ASP prowadzi: Konwersatorium do wyboru: Przestrzeń miejska; Proseminarium do wyboru: Miejskie studium przypadku

 

dr hab. Wojciech Włodarczyk, prof. ASP,

historyk sztuki współczesnej, absolwent Instytutu Historii Sztuki UW, doktoryzował się na Uniwersytecie Jagiellońskim u prof. Mieczysława Porębskiego. Był członkiem sejmowych komisji do spraw administracji, sprawował urząd ministra-szefa Urzędu Rady Ministrów, zasiadał w Radzie Służby Cywilnej i Radzie Powierniczej Zamku Królewskiego w Warszawie. Z jego inicjatywy powołano stałą komisję sejmową do Spraw Kontroli Państwowej. Prezes Stowarzyszenia Historyków Sztuki.

Wykłada w ASP od 1976 roku. Pod jego kierunkiem powstało ponad 500 prac teoretycznych – części dyplomów absolwentów ASP (m.in. członków Gruppy, Krzysztofa Bednarskiego). Organizator Muzeum ASP i jego pierwszy kierownik. Pomysłodawca Wydziału Zarządzania Kulturą Wizualną z specjalnością Kultura Miejsca. Organizator licznych ogólnopolskich sesji i seminariów poświęconych sztuce współczesnej, autor książek, członek rad naukowych i programowych. Autor m.in.: Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie 1944-2004, Warszawa 2005. W opracowaniu redakcyjnym znajduje się jego książka Sztuka polska 1900-2015 zamykająca 9-cio tomową monumentalną serię Historia sztuki polskiej wydawaną przez “Arkady”.

Dla studentów WZKW prowadzi: Kultura miejsca; Muzealnictwo i ochrona zabytków; (Po)nowoczesność i jej granice. Sztuka w Polsce po 1918 r.; Instytucjonalne praktyki współczesności. Muzea, archiwa, galerie.

Dla studentów innych wydziałów ASP prowadzi: “Słownik sztuki” (wprowadzenie do współczesnej sztuki powszechnej i polskiej); Historia Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (wykład dla nowoprzyjętych studentów ASP)

 

dr hab. Jan Stanisław Wojciechowski, prof. ASP,

artysta, krytyk sztuki, animator kultury i kulturoznawca, wykładowca akademicki. Absolwent ASP
w Warszawie (1973) uczeń Oskara Hansena i Jerzego Jarnuszkiewicza,  doktorat na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu (1993), habilitacja na Wydziale Zarządzania i Komunikacji Społecznej UJ (2006). 1974-1996 dyrektor artystyczny Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, 1996-2001 dyrektor Instytutu Kultury w Warszawie, 2001-2014 wykładowca
w Katedrze Zarządzania w Kulturze Instytutu Spraw Publicznych Uniwersytetu Jagiellońskiego. Wykładowca Akademii Humanistycznej im. A. Gieysztora w Pułtusku (2001-2006 wicedyrektor Instytutu Kultury Europejskiej tamże). 2005-2013 prof. Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, kierownik Katedry Antropologii Kultury. Współzałożyciel i do 2005 Sekretarz Generalny Polskiego Towarzystwa Kulturoznawczego. Członek sekcji polskiej Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki (AICA), kurator polskiego pawilonu Biennale Sztuki w Wenecji (1997), 1999-2000 Sekretarz Komitetu Organizacyjnego Kongresu Kultury Polskiej 2000. Członek rad programowych instytucji artystycznych: Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku (od 2006 przewodniczący Rady CRP), Bunkier Sztuki w Krakowie (1995-1999) i kolegiów redakcyjnych czasopism (“Rzeźba Polska”, “Arche”). 1996-2002 przewodniczący kolegium redakcyjnego “Kultury Współczesnej”. Autor książek, m.in.: Pokolenie, sztuka, postawy (1978), Współczesne życie artystyczne (1987), Z punktu widzenia rzeźbiarza (1993), Postmodernistyczna kultura sztuk pięknych (1995), Jaki rozum po katastrofach (1998), Kultura i polityki (2004). Realizator indywidualnych oraz uczestnik zbiorowych wystaw i sympozjów artystycznych w kraju i zagranicą (m.in. w Anglii, Brazylii, Danii, Niemczech, Norwegii, Portugalii, Szwecji, Włoszech). Prace JSW znajdują się w kolekcjach Muzeum Narodowego w Warszawie, Poznaniu, Krakowie i Wrocławiu, Muzeum Sztuki w Łodzi, Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku i Centrum Sztuki Studio w Warszawie oraz w kolekcjach prywatnych w Polsce i zagranicą.

Dla studentów WZKW prowadzi: Kultura miejsca

Dla studentów innych wydziałów ASP prowadzi: konwersatorium do wyboru Kultura wizualna – obszary, ludzie, organizacje; wykład do wyboru Sztuka, polityka, pieniądze. Sytuacja artysty
w świecie współczesnym; Seminarium dyplomowe Kultura wizualna i polityki; wykład konwersatoryjny Polityki kulturalne. Teoria, praktyka, projektowanie; Proseminarium Trajektorie współczesnych praktyk zawodowych artystów

adres e-mail: jan.wojciechowski@asp.waw.pl

 

Ryszard Zimek

Absolwent Wydziału Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W 2009 bronił dyplom pod opieką prof. Antoniego
Janusza Pastwy oraz prof. Anny Lewickiej-Morawskiej Badając granice rzeźby. O problemach implikowanych przez modelowanie trójwymiarowe. Od 2009 zatrudniony na macierzystym wydziale, od 2010 także w Katedrze Historii i Teorii Kultury (obecnie WZKW). Prowadzi pracownie technik komputerowych na Wydziale Rzeźby oraz na Wydziale Zarządzania Kulturą Wizualną. Specjalizuje się w technologiach cyfrowych 2D oraz 3D. Opiekun Koła Naukowego „Laboratorium Rzeźby”, które zajmuje się problematyką wykorzystania zaawansowanych technologii cyfrowych w obszarze rzeźby. W 2017 otworzył przewód doktorski. W ramach projektu doktorskiego zajmuje się m.in. problematyką istnienia rzeźby cyfrowej wobec widza oraz analizą różnic ontologicznych i postrzeżeniowych zachodzących między tworzeniem form w przestrzeniach rzeczywistych
i wirtualnych.
Dla studentów WZKW prowadzi:
—— Graficzne techniki cyfrowe.