Ta strona używa polityki Cookies (ciasteczek). polityka cookiesx

Akademia Sztuk Pięknych

Wydział Zarządzania Kulturą Wizualną

Zaplanowane spotkania:

27 marca 2017 roku o godzinie 19.45; sala 1.01

Dlaczego WZKW to nie historia sztuki.

Podczas spotkania dyskusyjnego przedstawimy metody dydaktyczne Pracowni Struktur Mentalnych realizowane w ramach Pracowni Plastyki WZKW. Chcielibyśmy również przedstawić i poddać pod dyskusję naszą koncepcję obecności i znaczenia plastyki w programie studiów Wydziału. Opiszemy nasze podejście do tej dziedziny i zobrazujemy je przykładami własnych działań.

 

 

3 kwietnia 2017 godz. 19.45; sala 1.01

Temat spotkania: Pałacologia, czyli pałacowa metodologia: etnograficzny konceptualizm, totalny urbanizm i stalinowski wieżowiec w Warszawie

W trakcie wykładu poddane zostaną dyskusji eksperymenty z metodologią badań terenowych, których celem jest zbadanie  związków zachodzących pomiędzy stalinowskim wieżowcem (Pałacem Kultury i Nauki) oraz życiem społecznym współczesnej Warszawy. Robiąc użytek z trzech koncepcji totalności zaczerpniętych z teorii społecznej i teorii sztuki (holizm antropologiczny, Gesamtkunstwerk Wagnera i „całościowy fakt społeczny” Maussa), Michał Murawski wykaże, jak prowokacyjny styl i publiczny charakter „pałacologicznego” konceptualizmu etnograficznego – który łączy obserwację uczestniczącą, sztuko-podobne interwencje etnograficzne oraz badania ankietowe  –  odpowiada bombastycznej manierze Pałacu oraz jego dominacji nad społecznym życiem miasta. Murawski nie stara się udowodnić, że miejski Gesamtkunstwerk czy też eksperymenty z etnograficzną metodologią są w stanie osiągnąć (realną czy opisową) totalność. Ilustruje raczej, jak można wytworzyć taki obraz miasta, który szacuje i wymierza totalność miejskiego otoczenia, zamiast skupiać się jedynie na jego poszczególnych aspektach.

dr Michał Murawski (www.michalmurawski.net) jest antropologiem architektury, obecnie stypendystą fundacji Leverhulme na Uniwersytecie Queen Mary w Londynie. Wcześniej afiliowany z University College of London, doktorat ukończył na Uniwesytecie w Cambrige. Jego książka „Kompleks Pałacu” została wydana przez Muzeum Warszawy w 2015 roku. Obecny zajmuje się badaniem estetyki architektonicznej i sposobów zarządzania miastem w Moskwie ery Putina.

 

10 kwietnia 2017 godz. 19.45, sala 1.01

 “Historia sztuki nowożytnej na WZKW”. Prezentacja ma być punkt wyjściem do dyskusji nad miejscem historii sztuki dawnej w programie studiów WZKW

 

24 kwietnia 2017 godz. 19.45, sala 1.01

Zarządzanie polską kulturą wizualną.(N o w a polityka państwa w sferze kultury wizualnej wobec lokalnych i globalnych procesów kulturowych oraz metodologicznych trendów w humanistyce).

8 maja  2017 godz. 19.45 sala 1.01

Temat spotkania: “Badania nad fotografią w świetle nowej humanistyki. Zwrot ku materialności i teoria rzeczy”.

——————————————————————————————————————-

12 grudnia 2016 (poniedziałek) o godzinie 19.30; sala 1.01

Naszym Gościem będzie prof. Ryszard Kasperowicz – pracownik Zakładu Teorii Sztuki IHS UW. Profesor Kasperowicz zajmuje się teorią sztuki, estetyką w Anglii i Niemczech XVIII – XIX wieku, a także historią historii sztuki i metodologii historii sztuki. Autor m.in.:  Berenson i mistrzowie Odrodzenia; Zweite, ideale Schoepfung. Sztuka w myśleniu historycznym Jacoba Burckhardta; Figury zbawienia? Model religii sztuki w wybranych koncepcjach teoretyczno-artystycznych XIX wieku; tłumaczył m.in. teksty Jacoba Burckhardta,  Aloisa Riegla, Aby Warburga.

Prof. Kasperowicz przedstawi referat : “Egzystencja estetyczna kontra historia” . 

W XVIII i na początku XIX wieku ukształtował się  model doświadczenia estetycznego, który charakteryzował się m.in. przejmowaniem istotnych koncepcji ze sfery teologii. Cechy tego doświadczenia definiowano m.in. poprzez odrzucenie pewnych elementów poznania historycznego. Niniejsze wystąpienie jest próbą prezentacji tak zarysowanej problematyki, dotykającej także kwestii krytyki samej historii jako schematu wykształcenia w II poł. XIX stulecia.

 

21 listopada 2016 roku (poniedziałek) o godz. 19.30 w sali 1.01 

Jako pracownik Wydziału Artes Liberales UW, podobnie jak Wydział Zarządzania Kulturą Wizualną ASP powstałego kilka lat temu jako nowa inicjatywa w ramach istniejących struktur uczelnianych, chcę przedstawić główne cele i założenia programowe naszego wydziału.

W drugiej części spotkania nawiążę do niedawnego seminarium metodologicznego Stowarzyszenia Historyków Sztuki „Sztuka przeciwko historii sztuki”.

 

14 listopada 2016 roku (poniedziałek) o godz. 19.30 w sali 1.01

Temat spotkania: Sztuka dzisiaj „pośród gęstych mroków” , czyli po co artyście potrzebna jest historia sztuki.
Krótki opis:
Jaki jest status historii sztuki w dzisiejszej praktyce artystycznej? Stary koncept, że istotą instytucji sztuki jest jej historia, a sztukę robi się ze sztuki, ma swoje konsekwencje dla dzisiejszej twórczości.
Wykład podejmuje problem niewygasającego od XVIII wieku pytania, do czego artyście potrzebna jest historia sztuki i kto – a zatem JAK – tę historię pisze: sami artyści, czy nieartyści – historycy sztuki jako zawodowi producenci sztuki i jej dziejów.
Jak te dwie (kontr-)historie obecne są w dzisiejszej praktyce artystycznej? I czy to jest sprawcze dla dominującej cechy współcześnie wytwarzanej sztuki, czyli jej retrospektywności, która zmienia status reprezentacji historii i wprowadza opisaną przez Marka Godfrey’a (2007) figurę artysty jako historyka.
Zwrot historiograficzny w sztuce aktualnej obserwowany będzie w odniesieniu do najnowszej pracy duetu artystek młodej generacji: Karskiej&Went.

 

Spotkanie z Prodziekan Wydziału Zarządzania Kulturą Wizualną, Kierownik Katedry Historii Sztuki i Teorii Kultury.

 

9 maja 2016, godz. 18.30, “Afektywna historia sztuki”
Sala 1.14, Wybrzeże Kościuszkowskie 37/39

 

4 kwietnia 2016, “Nowa humanistyka i zmierzch historii sztuki”

Coraz mniejsze znaczenie historii sztuki w humanistyce jest zwykle ignorowane. Przedstawiciele dyscypliny demonstrują separatystyczny elitaryzm, podkreślają swój wyjątkowy status odwołaniem do statusu zbiorów muzealnych, które chronią, ostentacyjnie lekceważą rzeczywistość. W ramach seminarium przedstawię wizję alternatywną: taką, w ramach której historia sztuki staje się terytorium kwestionowanym, otwartym na metodologie z zewnątrz. Posłużę się nieakademickimi, hybrydowymi przedsięwzięciami Rema Koolhaasa by pokazać, w jaki sposób tego rodzaju nowa historia sztuki (albo raczej humanistyka zajmująca się w pierwszej kolejności tym, co wizualne) mogłaby wyglądać.

Wydarzenia

Więcej

l>

We use cookies. By browsing our site you agree to our use of cookies.Accept